انگشتر در دست اوست راهى براى ايصال قطعى آب ندارد و لذا حضرت در پاسخ مىفرمايند ، اگر مىداند كه آب نمىرسد بايد متعيّناً انگشتر را بيرون بياورد و چنين نيست كه كلام حضرت دو فرض داشته باشد 1 - انگشترى كه مانند دست بند است و مىتوانيم آب را به زير آن برسانيم 2 - انگشتر تنگى كه بدون بيرون آوردن آن نمىتوانيم آب را به بشره برسانيم . ايشان مىخواهند كأنّ خود مورد سؤال و همچنين جواب حضرت را دو قسم كنند . در حالى كه مورد سؤال خصوص صورت دوم است ، هر چند حضرت براى جلوگيرى از سؤال جديد ، فرض ديگرى را هم پاسخ داده‌اند . بررسى مجدد صحيحهء حسين بن ابى العلاء : عن الحسين بن ابى العلاء قال سألت أبا عبد الله « عليه السلام » عن الخاتم اذا اغتسلت قال حوّله من مكانه و قال فى الوضوء تديره ، فان نسيت حتى تقوم فى الصلاة فلا آمرك أن تعيد الصلاة . « 1 » كلام مرحوم آقاى خويى « رحمه الله » : ايشان مىفرمايند : ظاهر روايت اين است كه جابجا كردن انگشتر ( تحويل ) در غسل و چرخاندن ( اداره ) انگشتر در وضوء مستحب است « حتى مع العلم بوصول الماء تحته » و تحويل و اداره ، ربطى به ايصال الماء ندارد ، شاهدش اين است كه در مورد غسل ، امر به تحويل فرموده و در مورد وضو ، امر به اداره و اگر غرض از هر دو امر ، ايصال الماء ، بود وجهى براى اين اختلاف تعبير ، وجود نداشت . بعلاوه بيان كيفيت ايصال الماء خلاف شأن امام « عليه السلام » است از اينجا وجه اختلاف تعبير معلوم مىشود و آن استحباب تحويل در غسل و اداره در وضوء است . و مؤيد آن

--> ( 1 ) وسائل الشيعة 1 / 468 ، كتاب الطهارة ، باب 42 از ابواب وضوء ، ح 2